boyle iste

Bir takvim yili daha bir onceki yilin uzerine karga tulumba yerlesirken umutsuzlugu ve yalnizligi, kalabaliklarin arasindaki kimsesizligin anlamsiz alisilmis tedirginligini gitmeyecekmis gibi yasatmasina da hayret ettirebiliyorsa kendisine, tuz ruhuyla kutsanmis ruhlarimizi ve buna alismaktan korkmanin sacmaligi ile goz bebeklerimizi buyutebiliyorsak kalbimizde sakladigimiz insanlarin yerine, sevinmek degil de uzulmemiz gerekmez mi iste tam da bu tarihte.. Yuzumuzdeki izler derinlesirken birileri muhtelif yerlerde Jack Nicholson guluslerine devam edecek umarsizca ve habersizce, olsun yine de cok şaapmamak lazim..

adim gecmistir.

Ben dunum. olmuşla ölmuşe care yoktur derler, ben bu hikayedeki olmuş, diger tum hikayelerdeki ölmüşüm. Hayatta hep negatifi temsil etmenin  nasil hissedildigini anlamak isterseniz bir gun, benim hikayemi okumanizi salik veririm sizlere. ben dunum. gecmis zamanlardir benim adim, artik dusunulmemesi gereken bir zaman dilimi gibi, kifayetsiz ve etkisiz. bir de yarin var tabii. o cok degerli mesela, benim gibi degildir. yarin hep kendisini dusundurtur. yastiga koydugunda basini yarini dusunursun, bana bakip ibret alir ve yarininin bana benzememesi icin neyi nasil degisik yapacagini hesaplarsin. iste boyleyim. Duraga geldiginde arkasindan uc saniye kosupta yetisemedigin otobusum ve hemen yuzunu yolun aksi yonune cevirmende yeni otobusu beklemenden. kacan otobusler, gecen saatler, dunler, mis'lar, di'ler hep benim adimdir. olmayacagim hic, dununu yarin yapamayacagin gibi gelecegin onune de gecemeyecegim asla.