Sen bana bakma....
''Benim kadar'' la başlayan her cümlenin, her kendimi tanımlama şeklimin nasıl sonlandığını bilirsin. O yüzden sonlarını bildiğin bir filmin son karesi gibiyim. Ya da okuduğun bir kitabın ezberinde olduğu son replik. Ne zaman aklına gelse belki ''pöff'' leyeceğin bir şarkının kuntin bir nakaratı.
Ama sevmediğin bir şarkı bile olsa, dolmuşta eğer o şarkı çalıyorsa, dolmuştan indiğinde o şarkı bir süre istemesen de diline dolanır ya !
İşte ben öyle bir şeyim. Diline almak istemediğin zaman bazen, bazen tükürüğünle kanalizasyonlara atmak isteyip de atamadığın bir salgı.
Hasta bir algı...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder