Herkes bir hikayenin baş kahramanı olmak ister. Kahramanlığına olağanüstü güçler vererek, kendisini olduğundan daha da yücelterek çizer sınırlarını. Sonra da gözlerini kapatır, karanlığın içinden beliriverir ışıkları. O çizdiği hayal kahramanının başına kendi başını koyar....
Bunları neden anlattım ?
Çünkü ; Bugün vira olsunla başlayan tüm ütopyalar yarın kimlik değiştirerek başka ütopyalara dönüşebilirler. Bu tarihin tekerrürü şeklinde hep gidip durur. Adı her daim değişedursa da hayaller, kahramanlar, olağan üstü doğa olayları insanın zihninde bir köşede sihrini kaybetmeden pusuya yatar...
İşte biz de kendi hikayelerimizin asla olamayacağı kahramanlarını içimizin bir köşesinde ''belki'' lerle besleyeceğiz..
6 Aralık 2009
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder